AND GOD CREATED WOMAN

დღეს ადვილია დაგვავიწყდეს, რამდენად შოკისმომგვრელი იყო And God Created Woman მისი გამოსვლის დროს.

თანამედროვე მაყურებელი ხშირად მას ისტორიულ კურიოზად აღიქვამს — 1950-იანი წლების საფრანგეთის ერთგვარ დროის კაფსულად. მაგრამ როგორც კი ფილმი იწყება, რაღაც მოულოდნელი ხდება: ის დღემდე საოცრად ცოცხლად გამოიყურება. ჟულიეტის როლში — ობოლი გოგონა, რომელიც Saint-Tropez-ის კონსერვატიულ მორალს უპირისპირდება — Brigitte Bardot უბრალოდ არ ასრულებს სექსუალობის იმ დახვეწილ და საგულდაგულოდ კონტროლირებულ ვერსიას, რომელიც იმ დროის ჰოლივუდურ კინოში იყო მიღებული. ის სპონტანურია, იმპულსური და სრულიად არ აინტერესებს, ვინმესგან ნებართვა მიიღოს საკუთარი თავის გამოსახატავად.

ფილმს თანამედროვე შეგრძნებას არა მისი სოციალური შეხედულებები ან სექსუალური მორალი ანიჭებს — ისინი მაინც საკუთარი ეპოქის ნაწილია. მთავარი მიზეზი ბარდოს დაუმორჩილებელი ენერგიაა. ის თითქოს სრულიად სხვა კინემატოგრაფიულ ეპოქას ეკუთვნის. კამერის წინ ისეთი თავისუფლებითა და ბუნებრივი ველურობით მოძრაობს, რომ უფრო მომავალ French New Wave-ს მოასწავებს, ვიდრე იმ მკაცრ სტუდიურ ფილმებს, რომლებშიც კარიერა დაიწყო.

ზოგი ვარსკვლავი ცნობილი ხდება იმიტომ, რომ ლამაზია, ზოგი — იმიტომ, რომ ნიჭიერია. მაგრამ ხანდახან ჩნდება ადამიანი, რომელსაც უბრალოდ თვალს ვერ აშორებ. ბрижიტ ბარდო სწორედ ასეთ იშვიათ კატეგორიას მიეკუთვნება. ბევრად ადრე, ვიდრე ცნობადობა გლობალურ ინდუსტრიად გადაიქცეოდა, მან ომისშემდგომ ევროპაში თავად ვარსკვლავობის მნიშვნელობა შეცვალა.