ქალაქის ბავშვი

ოსტინ ლინჩი ფილმში “ქალაქის ბავშვი” მუშაობს კინოს საბაზისო ელემენტებით - სინათლე, ჩრდილი, ხმა, დრო.

შედეგად ვიღებთ მომაჯადოვებელ, ატმოსფერულ ფილმს, რომელიც არც დოკუმენტურია და არც მხატვრული, არამედ არის სივრცე, რომელიც გიპყრობს ისე, როგორც საღამოობით ბერლინის თავზე ჩამოწოლილი ლურჯი ფერი.

ფილმის ყოველი გამოსახულება და ხმა შექმნილია ხაზის, ფორმის და სივრცის შესანიშნავი გრძნობით. ელემენტები იკვრებიან აუდიოვიზუალურ მთლიანობაში, რომელმაც თავისი ფიზიკური, თითქმის სკულპტურული ფორმა იპოვა.